Efektywna edukacja właczająca

Efektywna edukacja włączająca

     7 października 2016 r. w Ministerstwie Edukacji Narodowej odbyła się międzynarodowa konferencja „Efektywna edukacja włączająca" z udziałem ekspertów Europejskiej Agencji ds. Specjalnych Potrzeb i Edukacji Włączającej. Konferencja była transmitowana na żywo i można było w niej uczestniczyć na łączach online.

     Celem spotkania była wymiana doświadczeń i  upowszechnianie dobrych praktyk służących wysokiej efektywności kształcenia wszystkich uczniów w edukacji włączającej – zarówno uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, jak i ich pełnosprawnych rówieśników. 

     Minister Anna Zalewska występując podczas otwarcia konferencji podkreśliła, że jednym ze "słabych punktów" obecnego systemu edukacji jest wydawanie orzeczeń w zakresie specjalnych potrzeb edukacyjnych. Zapowiedziała pilotaż w poradniach psychologiczno-pedagogicznych, którego celem ma być przygotowanie ich do tego, by w przyszłości żadna z dysfunkcji ucznia nie mogła być już pominięta. Minister określiła to zadanie jako konieczne, ponieważ na chwilę obecną „mimo ogromnych nakładów (…) na edukację czy to włączającą czy też dla dzieci ze specjalnymi potrzebami” nadal brakuje dobrych, widocznych efektów. „Stąd też ten pilotaż, żeby rzeczywiście dedykować określone środki i uznać, że jeżeli w poradni fachowiec powie, że są potrzebne określone zajęcia, to te zajęcia trzeba po pierwsze wypełnić, znaleźć fachowców w każdym miejscu i po prostu rzetelnie za to zapłacić” - powiedziała.

     Konferencję prowadził (w jęz. ang.) Harald Weber z Europejskiej Agencji ds. Specjalnych Potrzeb Edukacyjnych, który - w swoim głównym wystąpieniu – podkreślił, że jednym z celów edukacji włączającej jest likwidacja wszelkich przejawów dyskryminacji. „Chodzi o zmianę myślenia, o zmianę postaw" - mówił. Podał, że ok. 10 proc. całej uczącej się populacji w Europie zmaga się z jakimś rodzajem niepełnosprawności. Wiodącym wątkiem tego spotkania były korzyści, jakie odnoszą wszyscy uczniowie - a nie tylko ci ze specjalnymi potrzebami czy niepełnosprawnościami - z systemu edukacji włączającej. Dotąd nie ma jednej ogólnie przyjętej definicji edukacji włączającej, wyróżniono jednak cztery kolejne sposoby interpretowania koncepcji włączania (inkluzji). Pierwszy z nich definiuje włączanie jako umieszczanie uczniów z niepełnosprawnościami w klasie ogólnodostępnej. Drugi sposób definiuje edukację włączającą jako „spełnianie specjalnych potrzeb społecznych czy edukacyjnych ucznia z niepełnosprawnościami. Trzeci krok ujmuje włączanie „jako zaspokojenie potrzeb społecznych i edukacyjnych wszystkich uczących się. Chodzi tu o uwzględnienie wszystkich uczniów a nie tylko wybranych grup”. Ostatni krok do włączenia rozumiany jest „jako tworzenie społeczności” w procesie realizacji długofalowej wizji. Jak podkreślił Harald Weber, żaden z krajów członkowskich nie doszedł jeszcze do tego poziomu. Zwrócił jednak uwagę na pewien porządek chronologiczny który towarzyszy procesowi włączania, bowiem większość z krajów członkowskich przechodzi przez te cztery etapy.

     Działaniom Agencji przyświeca wizja, która przewiduje, że systemy edukacji włączającej zapewniają wszystkim uczniom, bez względu na wiek, istotne możliwości uczenia się, wysokiej jakości, które przebiega w lokalnej społeczności, w gronie przyjaciół i rówieśników.

     Anthoula Kefallinou – kolejna prelegentka z Europejskiej Agencji - wskazała, że z badań Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju wynika, że najlepsze wyniki edukacyjne osiągają systemy edukacyjne, łączące "jakość z równością". Badania Agencji wskazują także, że rówieśnicy bez niepełnosprawności nie doznają żadnych negatywnych skutków nauki w systemie włączającym.

     Jako pozytywny przykład takiego modelu edukacji zaprezentowano Zespół Szkół w Łajskach (woj. mazowieckie), który edukację włączającą prowadzi już od 15 lat. Ta wiejska placówka - jeszcze jako szkoła podstawowa - została zgłoszona przez MEN do Europejskiej Agencji jako przykład dobrych praktyk.

     Marek Karwacki - Dyrektor Zespołu Szkół w Łajskach - powiedział, że dzisiaj w szkole zatarły się jakiekolwiek granice między dziećmi zdrowymi (bez specjalnych potrzeb), a uczniami z niepełnosprawnością. Dzięki włączaniu, nauczyciele i środowisko nie dzielą już społeczności szkolnej na klasy uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi i klasy, które ich nie posiadają. W każdym oddziale szkolnym jest uczeń z niepełnosprawnością dzięki czemu zacierają się znamiona niepełnosprawności, a szkoła z tego bardzo korzysta ponieważ nie występuje tu zjawisko przemocy czy agresji. „ Edukacja włączająca sprawia, że wszyscy stają się lepszymi ludźmi” – podkreślił w swoim wystąpieniu dyr. Marek Karwacki. Na 420 uczniów, w szkole aktualnie uczy się 41 z orzeczeniami o niepełnosprawności, są to uczniowie z zespołem Downa, dzieci z autyzmem i zespołem Aspergera, na wózkach, uczniowie z pompą insulinową (…). W większości mają oni swojego indywidualnego asystenta, który jest ich cieniem - od wejścia do wyjścia ze szkoły - wyjaśniał dyrektor.

     Konferencję zakończyło wystąpienie, w którym podkreślono, że „dążenie do edukacji włączającej to jest to działanie, które umożliwia wszystkim dzieciom prawdziwą, autentyczną integrację społeczną i rozwój”, i prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie przez całe życie.

                                                                                     Relację oprac.

Władysława Hanuszewicz

Odwiedza nas 502 gości oraz 0 użytkowników.

Joomla Social Extensions